Wegduiken in een fantasiewereld
Lifestyle VEENENDAAL - ‘Emma glimlachte. “Dat komt omdat ik weet dat een goede daad zonder belang, de volgende in gang zet”’. Een citaat uit één van de zelfgeschreven boeken van Tirza Segers (12). Ze zit in de eerste klas van het atheneum op het CLV en wil graag ontwikkelingswerkster worden. ‘Maar ik zal ook altijd blijven schrijven, want mijn hoofd staat nooit stil! Of ik van schrijven tot rust kom? Nee, meestal word ik er hyper van. Maar dat is niet erg, want als ik hyper ben, ben ik vrolijk en voel ik me goed!’ Tirza is een creatieve meid. ‘Ik hou van zingen, acteren en het bedenken, schrijven en vertellen van fantasieverhalen. Al voordat ik zelf kon lezen en schrijven, bedacht ik verhaaltjes over bijvoorbeeld een muis die een speurtocht deed of over een alien. Toen ik kon lezen, ging er een wereld voor mij open. De meeste fantasieboeken op de kinderafdeling van de bibliotheek heb ik twee keer gelezen. Als ik mijn eigen fantasiewereld op papier zet, voelt het alsof ik er zelf bij ben in die wereld. Ik ervaar dan een soort welkom-thuis-gevoel.’Plezier en humor Door te schrijven en knutselverhalen te maken, ontdekte Tirza steeds meer haar eigen stijl. Zo schreef ze het boek Het meisje met de bloemen, over Wieke die met een boeket een eenzame man blij maakt en daarmee zijn leven positief beïnvloedt. ‘In groep 7 schreef ik het boek Ooit zal er morgen zijn. Daarin komen alle vragen terug die ik op de basisschool had en nog steeds heb. De boodschap van het boek is: ga altijd door, ook al staat de tijd stil of zegt iedereen dat het onmogelijk is. Hoe ouder ik word, hoe meer ik leer over de harde, realistische werkelijkheid. Door in mijn fantasiewereld weg te duiken, kom ik in de wereld van het kind-zijn vol plezier en humor.’
Een favoriete schrijfplek heeft Tirza niet. ‘Soms schrijf ik liggend op bed. Op school ben ik vaak bezig met verhalen in plaats van schoolwerk, maar dat weten docenten gelukkig niet zolang ze dit artikel niet lezen…!’
