Ik heb alle geluk van de wereld gehad’

RHENEN - Het lijkt bijna alsof Jaap van Barneveld uit de dood is opgestaan. Januari 2021 kreeg de nu 78-jarige Rhenenaar een hartstilstand. Iemand zonder reanimatiekennis bracht hem weer tot leven, tot ieders stomme verbazing. Medio maart hoopt de fanatieke hardloper zelfs de 100.000 kilometer aan te tikken.

‘Het is een wonder dat ik nog leef en nota bene het hardlopen weer kon oppakken’, zegt Jaap van Barneveld, bekend van zijn particuliere politiemuseum thuis. ‘Ik heb echt alle geluk van de wereld gehad. Toen ik tijdens een pauze met hardlopen op de Ericalaan een hartstilstand kreeg, was ik tien minuten lang buiten westen. Gelukkig was Opheusdenaar Peter Stam mijn reddende engel. In de ambulance kreeg ik nog twee hartstilstanden.’ Zijn kransslagader bleek te zijn dichtgeslibd, een erfelijke aandoening. Vijf stents en medicatie houden hem sindsdien op de been.

75 paar schoenen

De krasse en fitte zeventiger trekt driemaal per week zijn hardloopschoenen aan. Twee rondjes van tien en één van twaalf kilometer, met een gemiddelde snelheid van tien kilometer per uur.

‘De cardioloog adviseert me om het bij maximaal twee keer tien kilometer te houden, gezien mijn leeftijd en conditie. Stilzitten is niet verstandig. Ik loop nu 53 jaar hard en heb inmiddels 75 paar schoenen versleten.’

Halve marathons

Puur op eigen kracht trainde hij zich om wekelijks een halve marathon te lopen. ‘Altijd een rondje naar Veenendaal, via de Cuneraweg tot aan Toyota-dealer Van Gent en terug. Ik heb aan 49 marathons in Nederland en Engeland deelgenomen. Mijn laatste in 1999. Toen werd ik tweede in mijn leeftijdsklasse.’

100.000 km

Bijzonder is dat werkelijk álle hardloopkilometers sinds 1973 staan geregistreerd in een stapel schriften. ‘Toen ik bijna mijn laatste adem uitblies, stond de teller op 91.700. Eén van de vier hulpverleners die zich over mij ontfermden bij mijn hartstilstand, dacht dat ik nooit de 92.000 kilometer zou halen. Ergens deze maand hoop ik echter de grens van 100.000 te passeren. Mijn zoon loopt de laatste tien kilometer mee en mijn dochter, schoondochter, schoonzoon, kleindochter en een fotograaf wachten me op bij de finish.’

En daarna? ‘Gewoon doorgaan, in een rustig tempo. Op naar de 101.000 kilometer. Dat kost me een jaar